Every war has a sponsor (Part 1)

Βάζεις το παιχνίδι να τρέξει. Λογικά, το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να παρατηρήσεις είναι ο χαρακτήρας σου και οι εχθροί. Όμως αυτό που βλέπεις είναι τα λογότυπα.

Ο πόλεμος έχει αλλάξει

Κάθε στρατός στην πραγματική ζωή φορά το έμβλημα του έθνους του. Στο Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots, οι στρατιώτες φορούν το έμβλημα ιδιωτικών στρατών: Praying Mantis, Raven Sword, Werewolf, λογότυπα εταιριών, όπως αυτά που βλέπεις στις στολές των οδηγών της F1. Η εμπόλεμη ζώνη όπου φτάνεις στη Μέση Ανατολή μπορεί να είναι ένα πεδίο μάχης, αλλά ταυτόχρονα είναι και μια εμπορική έκθεση. Εδώ μάχονται δύο ιδιωτικοί στρατοί που δεν δίνουν δεκάρα για ιδεολογίες. Ο πρώτος έχει υπογράψει ένα συμβόλαιο για να υπερασπιστεί μια πόλη. Ο δεύτερος έχει υπογράψει ένα αντίστοιχο συμβόλαιο για να την καταλάβει. Οι πολίτες που παγιδεύονται στα πυρά είναι το εμπόδιο που βρίσκεται ανάμεσα στον ιδιωτικό στρατό και στην αμοιβή του.

Αυτός είναι ο κόσμος που έχτισε ο Hideo Kojima το 2008. Και, ακόμα και τότε, ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα απ’ όσο θέλουμε να παραδεχτούμε.

Θυμηθείτε απλώς τον τρόπο που η Αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποίησε ιδιωτικούς στρατούς στο Ιράκ μετά το 2003. Μέχρι και το 2007, οι άνδρες αυτών των εταιριών ήταν πολύ περισσότεροι από τους αμερικανούς στρατιώτες. Εταιρείες όπως η Blackwater, η DynCorp και η MPRI είχαν αναλάβει την ασφάλεια, τις μεταφορές πολεμοφοδίων, ακόμα και τις ανακρίσεις εχθρών, ενέργειες δηλαδή που συνήθως ένας στρατός τις διαχειρίζεται εσωτερικά. Ο πόλεμος είχε ανατεθεί σε τρίτα πρόσωπα και η βιομηχανία είχε τζίρο που έφτανε τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Kojima έκανε το προφανές. Παρουσίασε την αλήθεια και την τόνισε σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι δύσκολο να την αγνοήσει κανείς.

Ένα κορμί που δεν αντέχει

Ο Solid Snake πεθαίνει.

Αυτή είναι η ουσία που κρύβεται πίσω από όλα στο MGS4. Τα λευκά του μαλλιά, οι αρθρώσεις που πονάνε, τα τσιγάρα που χρησιμοποιεί σαν παυσίπονα, δείχνουν ότι έχει γεράσει πρόωρα, αποτέλεσμα μιας επιταχυνόμενης κατάρρευσης των κυττάρων του. Άλλωστε μιλάμε για το κορμί ενός κλώνου που έχει ξεπεράσει το χρονικό διάστημα της εγγύησης και βαδίζει προς την ημερομηνία λήξης. Αποστολή του είναι να σκοτώσει τον Liquid Ocelot πριν αυτός πάρει στα χέρια του τις παγκόσμιες στρατιωτικές υποδομές. Του μένουν λίγοι μήνες για να ζήσει, αν όχι λίγες εβδομάδες.

Αυτό το στοιχείο του σεναρίου δεν είναι τυχαίο. Σε μια συνέντευξή του στο Kikizo το 2008, ο Kojima είναι ξεκάθαρος για τον παραλληλισμό που ήθελε να τονίσει: «Αντιστοίχισα σκόπιμα τον εαυτό μου με τον Old Snake», λέει. Ο Kojima ήταν 45 ετών τότε. Έφτιαχνε Metal Gear παιχνίδια για 20 χρόνια. Ήθελε οι παίκτες, πολλοί από τους οποίους είχαν μεγαλώσει με τη σειρά, να νιώσουν το βάρος όλων αυτών των χρόνων. «Ήθελα η εμπειρία των παικτών να παραλληλιστεί με το παιχνίδι. Ήθελα να πουν, ‘Γέρασα, όπως γέρασε και ο Snake’».

Με άλλα λόγια, το κορμί του Snake είναι ένα από τα βασικά σημεία του σεναρίου. Ο Snake είναι ένας στρατιώτης που δεν μπορεί να σταματήσει να πολεμά, επειδή δεν ξέρει να κάνει κάτι άλλο. Το κορμί του έχει μεταμορφωθεί σε ένα όπλο, σε τέτοιο βαθμό ώστε να νιώθει πως πλέον δεν του ανήκει. Στο MGS4, ο Snake είναι ένα ακριβό στρατιωτικό μηχάνημα και τίποτα παραπάνω.

Ο αντίπαλος είναι το σύστημα

Στα προηγούμενα Metal Gear είχες να αντιμετωπίσεις μια σκιώδη οργάνωση, έναν στρατηγό που αυτομόλησε, ένα άρμα μάχης με πυρηνικές κεφαλές. Η απειλή ήταν πάντα συγκεκριμένη. Έπρεπε να εξοντώσεις το boss, να απασφαλίσεις το όπλο, να σταματήσεις τον άνθρωπο που κρυβόταν πίσω από την απειλή.

Στο MGS4 δεν ισχύει τίποτα απ’ όλα αυτά.

Το σύστημα Sons of the Patriots (SOP εν συντομία) είναι ένα δίκτυο νανομηχανών που τοποθετείται απευθείας στο νευρικό σύστημα των στρατιωτών σε όλο τον κόσμο. Καταγράφει τα βιομετρικά τους στοιχεία, καταστέλλει τον φόβο και τον δισταγμό, συγχρονίζει τα δεδομένα από το πεδίο της μάχης και συνδέει όλους τους στρατιώτες στον πλανήτη με μια AI που διαχειρίζεται τα πάντα και που ελέγχεται από τους Patriots, τον οργανισμό που αλλάζει τις ισορροπίες της εξουσίας σε όλο τον κόσμο εδώ και πολλές γενιές. Το SOP βελτιώνει τους στρατιώτες, τους βοηθά να εκτελούν σωστά τη δουλειά τους και κάνει τον πόλεμο πιο αποτελεσματικό.

Αυτή ήταν μια κίνηση που διαχώρισε το MGS4 από κάθε άλλο action game της εποχής του. Ο εχθρός σου δεν είναι κάποιο πρόσωπο, αλλά οι υποδομές. Ο εχθρός σου είναι το σύστημα που κάνει εφικτούς τους σύγχρονους πολέμους, το διαχειριστικό πλαίσιο, το δίκτυο δεδομένων, τις υποδομές της οικονομίας που μετατρέπουν τις συγκρούσεις σε μια πρώτη ύλη που ανακυκλώνεται. Οπότε, αν το σκεφτείς, δεν αντιμετωπίζεις κάτι που μπορείς να το πυροβολήσεις, διότι αυτό ζει σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε συμβόλαια και σε οικονομικά αποτελέσματα τριμήνων.

Οπότε, επιστρέφοντας στην αποστολή του Snake, αυτή εντέλει είναι να επιζήσει για αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να βρει τον άνθρωπο που θέλει να αλλάξει το σύστημα. Αν δεν τον σταματήσει, εκείνος θα εκμεταλλευτεί αυτό το σύστημα με πολύ χειρότερους τρόπους.

Αυτή η ένταση, ανάμεσα στον τρόμο που προκαλεί το σύστημα και στον τρόμο που θα προκληθεί αν κάποιος το διαταράξει, είναι ένα επικίνδυνο για πολλούς πολιτικό σχόλιο του MGS4. Και, ευτυχώς, όπως θα δούμε στη συνέχεια, είναι μια ένταση που το MGS4 προβάλει με επάρκεια, χωρίς να διστάζει μπροστά στη γνώμη του κοινού.